این امتحانا هم که تموم نمیشه. خسته شدم.
امروز داشتم فکر میکرم به اینکه چقدر هدفام کوچیکه.
چرا آرزوی بزرگ ندارم مثل سیاستمدار شدن یا معروف شدن، یا اینکه مثلاً برم کره ماه یا برم قله اورست،
چرا چیزای کوچیک من و راضی میکنه. چرا هیچ آرزویی ندارم.
چرا اینجوریه آخه.
مثلاً میدونم درسم تموم میشه و دکترام رو هم میگیرم و یه روز استاد دانشگاه میشم این برام یه واقعیتیه که اتفاق میافته. مثل اون روزا که تازه دبیرستان و تموم کرده بودم و مطمئن بود چه درس بخونم یا نخونم مهندس میشم. الان بدون هیچ زحمت زیادی ٢ ترم دیگه مهندسم. میدونم همینجوری دکتر هم میشم.
چیز زیادی تو زندگی ندارم اما راضی ام.
چرا من آرزو ندارمممممممممممممممممم
من آرزو میخوام.
